Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Strona główna » Blog » Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Celem terapii poznawczo-behawioralnej jest rozpoznanie niepomocnych wzorców myślenia i zachowania osoby zgłaszającej się po pomoc. CBT, a więc terapia poznawczo-behawioralna pokazuje, jak myśli i emocje mogą wpływać na Twoje działania. Kiedy uda się zauważyć te wzorce możesz zmieniać je na bardziej pomocne dla siebie. Ideą przyświecającą terapii jest bowiem założenie, że nasze myśli, emocje i działania są powiązane, a więc sposób w jaki myślisz wpływa na to co czujesz i finalnie jak się zachowasz. W terapii poznawczo-behawioralnej skupiamy się głównie na tym co “tu i teraz” jest trudne dla pacjenta (przyglądamy się głównie czynnikom podtrzymującym problem).

Czujesz tak, jak myślisz

Wyobraź sobie, że idziesz ulicą i widzisz dobrą znajomą/znajomego. Witasz się z nim a on/ona odchodzi bez słowa. Może pomyślisz: „O co chodzi? Czy zrobiłem coś nie tak? Pewnie się na mnie obraził/a”. Być może poczujesz lęk, zdziwienie, żal. A może jeszcze coś innego? Twoje ciało będzie wzbudzone. Może z tym wzburzeniem wrócisz do domu i zaczniesz krzyczeć na bliską osobę, może rozładujesz te emocje w inny sposób.

A co gdyby się okazało, że ten znajomy:
👉Zupełnie Cię nie poznał
👉Był bardzo zamyślony, bo usłyszał złą diagnozę u lekarza

I tak dalej…

Przyczyn różnych zachowań ludzi może być całe mnóstwo. To, co robi nasz umysł to nadaje im interpretacje i wierzy w nie jakby były faktami. Nie zawsze jednak są one prawdziwe. Mogą mimo to wpływać na nasz nastrój.

 Istnieje pozycja książkowa tłumacząca tę zależność młodym ludziom pt. “Czujesz tak, jak myślisz” P.Stallarda. Bo zaiste tak jest. Twoje emocje, Twój nastrój są bardzo zależne od tego, co myślisz o różnych sytuacjach, jakie nadajesz im znaczenie. Czy na początku trudnego dnia to będzie: “Nie dam rady” czy bardziej: “Zobaczę ile dam radę zrobić”?

Zobacz jak ta różnica może wpłynąć na Twoje emocje i to co finalnie zrobisz.

Weźmy na przykład myśl podczas spotkania ze znajomym. Myśl, że pewnie zrobiłem coś złego i właśnie dlatego się do mnie nie odzywa. Zamiast ślepo wierzyć w tę myśl mogę zadać sobie kilka pytań:

  • Jaki jest dowód potwierdzający tą myśl?
  • Jakie są dowody przeciw?
  • Czy wierzenie w tą myśl mi pomaga?
  • Co bym poradził przyjacielowi gdyby miał takie myśli?
  • Jak będzie wyglądało moje życie w najbliższych miesiącach i latach jeśli będę ciągle myśleć w ten sposób?
  • Jakie są inne wyjaśnienia tej sytuacji?

Jeśli czujesz, że Twoje myśli nie są Twoimi przyjaciółmi może warto rozpocząć przyglądanie się im w procesie terapii.

Techniki i praca własna

W celu skutecznej pomocy pacjentowi terapeuta poznawczo-behawioralny stosuje różne techniki, które mają pomóc kwestionować niepomocne wzorce myślenia czy zachowania. Ważnym elementem terapii jest praca własna pacjenta. Możesz zostać poproszony o zapisanie swoich myśli, prowadzenia dzienniczka zmartwień, zaplanowanie przyjemnej aktywności itp. Żeby terapeuta mógł lepiej pomóc pacjentowi ważne, aby obie strony angażowały się w pracę.

Struktura sesji

Spotkania z terapeutą, a więc sesje terapeutyczne mają w terapii poznawczo-behawioralnej określoną strukturę. Zazwyczaj zaczynamy od krótkiego omówienia co wydarzyło się u pacjenta w bieżącym tygodniu, następnie przechodzimy do omówienia pracy własnej, potem realizujemy cel założony na daną sesję. Na końcu istnieje przestrzeń na informację zwrotną- terapeuta zapyta Cię prawdpodobnie o to jak bardzo pomocne było dla Ciebie spotkanie. Spotkania trwają 50 minut.

Mam nadzieję, że udało mi się pokrótce nakreślić jak wygląda praca terapeutyczna w nurcie poznawczo-behawioralnym 🙂

Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przewiń do góry